Bayan O'Dunigan, Dublin'de O'Connel Caddesi'nde yürüyordu. Karþýdan'da rahip O'Rafferty geliyordu.
- ''Merhaba'' dedi, rahip.. ''Nasýlsýnýz?.. Bay Dunigan nasýl?.. Sizi iki yýl önce ben evlendirmemiþ miydim?''.
- ''Evet'' dedi, Bayan O'Dunigan.
- ''Bebek'' dedi, rahip. ''Bebeðiniz oldu'mu, küçük O'Duniganlar?''.
- ''Maalesef'' dedi, Bayan O'Dunigan.. ''Henüz bebeðimiz yok.. Oysa öyle istiyoruz'ki?''.
- ''Gelecek hafta Roma'ya gidiyorum'' dedi, rahip.. ''Vatikan'daki büyük kiliseye sizin için bir mum dikeceðim''.
- ''Teþekkürler sevgili rahip'' diye adamýn ellerini öptü kadýn.
- ''Size minnettar olacaðýz''.
Birkaç yýl geçti aradan.. Kadýnla rahip bir daha karþýlaþtýlar..
Rahip merakla sordu;
- ''Bebeðiniz oldu'mu peki?''.
- ''Oldu'' dedi, kadýn.. ''Sekiz yýlda üç ikiz, dört'de tek doðurdum. 10 çocuðumuz var''.
- ''Harika'' dedi Rahip.. ''Harika.. Mucize iþte bu.. Peki, o þirin kocanýz ne yapýyor?''.
- ''Roma'ya gitti, dedi kadýn.. ''Sizin o Allah'ýn belasý mumunuzu üflemeye''...
|
