Yeni uzman olmuþtu. Kasabada muaynehane açtý. Birkaç gün sonra biri geldi, onu doðuma çaðýrdý. Ertesi gün eve dönen doktoru, karýsý merakla karþýladý:
- Nasýl oldu?
- Ah sorma, hiç iyi deðil. Çocuk ters geliyordu. Forsepsle almak zorunda kaldým. Fakat bir türlü çýkmadý, parçalandý. Bir saat sonra da annesi öldü.
- Vah vah, zavallý baba kimbilir ne kadar periþandýr?
- O da öldü.
- Anlayamadým... Nasýl o da öldü?
- Forsepse dayanmýþ, bütün gücümle çekiyordum. Çocuðun bacaðý kopunca bütün aðýrlýðýmla arkaya düþtüm. Adamcaðýz arkada duruyormuþ. Baþý duvara çarptý, beyin kanamasýndan öldü.
Bir hafta sonra doktoru yine doðuma çaðýrdýlar. Geç saatte yorgun argýn dönünce, karýsý:
- Doðum nasýl oldu? diye sordu.
Doktor:
- Geliþme var karýcýðým. Bugün babayý kurtardým...
|
