Askerin biri bir gün ormanda yolunu kaybetmiþ, gece olunca köye ancak ulaþabilmiþ. Bir kapýyý týklamýþ, karþýsýna yaþlý bir adam çýkmýþ. Asker: - Amcacým tanrý mirafiri kabul edermisiniz. Yaþlý adam: - Evladým ne demek, hele ki sen bir askersin, seve seve buyur içeriye. Yaþlý adam ýsrar etmiþ bizim askere; - Evladým sen hasta gibisin burasý soðuk olur, sen git bebeðin odasýnda yat. Asker: - Hayýr amca olmaz öyle þey hem bebeði rahatsýz etmeyeyim. Yaþlý adam gülümseyerek: - O çoktan uyumuþtur evladým. Neyse ki bizim asker küçük evin soðuk giriþinde ki odada yatar. Sabah olur bizim asker yüzünü yýkamak için lavobaya gider yüzünü yýkar, o sýrada kendisine kar gibi beyaz bir havlu uzatýlýr, birde bakar ki havluyu uzatan dünya güzeli huri benzeri bir genç kýz. Asker hemen sorar: - Kimsiniz acaba? Güzel kýz kýsa ve öz cevap verir; - Benim adým bebek, ya siz. Asker biraz üzgün cevap verir. "Bende eþþolu eþþek"
