Nasreddin Hoca'nýn çok sevdiði eþeði bir gün kaybolmuþ. Hoca, eþeði aramak için, kýrlara doðru açýlmýþ. Bir taraftan da bir türkü söylemeðe baþlamýþ.
Böylece dolaþýp dururken bir tanýdýðýna rastlar
Tanýdýðý:
- Hoca. böyle türkü çaðýra çaðýra nereye gidiyorsun? diye sorar.
Hoca merhum da eþeðini kaybettiðini, onu aramakta olduðunu söyler.
Ahbabý:
- Bu ne iþtir Hoca efendi? Benim bildiðim, insan eþeðini kaybetti mi, feryat eder, aðlar, dövünür. Sen ise türkü söylüyorsun!
Hoca, ona önündeki tepeyi gösterir.
- Bir ümidim þu daðýn ardýnda kaldý. Eþeðimi orada da bulamazsam, o zaman siz dinleyin bendeki feryadý!
|
