Renkli kiþiliði ve düþük not vermesi ile öðrencileri arasýnda özel bir üne sahip olan felsefe öðretmeni, sýnav yapacaðý gün öðrencilere, önce kâðýt ve kalemlerini hazýrlamalarýný söyledi, sonra da sandalyesini kaldýrýp masanýn üzerine koydu.
Sonra:
"Sýnav sorumu soruyorum" dedi. "Bu sandalyenin var olmadýðýný
kanýtlayýnýz."
Sýfýrcý felsefe öðretmeni, sýnav kâðýtlarýný okuduktan sonra, bu konudaki ününe gölge düþüreceðini bilmesine raðmen, hayatýnda ilk kez bir öðrencisine yüz üzerinden yüz vermek zorunda kaldý.
Öðrencinin sýnav kâðýdýnda yalnýzca þu iki sözcük yer alýyordu:
- Hangi sandalyenin?
|
